DONK naar tweede klasse!!! DONK-Slikkerveer 3-1

Door razende reporter Joop Spee.

Toen ik vele jaren geleden aan mijn broer vroeg wat hij van mijn behoorlijk uit de kluiten gewassen eerste vriendinnetje vond antwoordde hij: “Niet mooi, maar ijzersterk!” Deze typering was voor de volle honderd procent van toepassing op het beslissende nacompetitieduel voor promotie naar de tweede klasse. Wonderschoon daarentegen waren de vier goals die uiteindelijk de 3-1 eindstand op het scorebord brachten en daarmee de promotie van DONK bewerkstelligden.

Aan sfeer geen gebrek op het druk bezochte sportpark DONK. Er waren feestelijk uitgedoste supporters, dranghekken en stewards. Ook de spandoeken mochten gezien worden. Ik weet niet wie de verkiezing van het mooiste spandoek gewonnen heeft, maar voor mij spande “Ook al doet papa niet mee, DONK gaat naar klasse 2!” de kroon.

Er was een leuke voorwedstrijd tussen de E-elftallen van beide teams (uitslag 3-5 voor Slikkerveer), kinderen die de moeite hadden genomen in DONK-tenue te komen konden een ijsje halen bij Karin de Heij en vele oudgedienden gaven acte de presence.

Er werd druk gespeculeerd over de einduitslag. Een mini-enquête wees uit dat onder de spelers het fifty-fifty gevoel overheerste. DONK’s PR-chef André van Dantzig was echter heel stellig: “ Het wordt 3-1, dat lijdt geen twijfel!”…..

Begeleid door junioren van beide clubs betraden de spelers langs een vlaggenhaag het veld. Rookbommen ontploften en bezorgden met name de toeschouwers op de tribune een beginnende longaandoening, maar even later blies scheidsrechter Gossen dan toch echt voor de eerste keer.

Opvallend was, dat Slikkerveer op maar liefst acht plaatsen gewijzigd was ten opzichte van de vorige wedstrijd tegen Excelsior ’20. Veel spelers keerden terug van blessures of van een schorsing.

DONK begon zwaar gehavend aan het karwei. Door de schorsing van Jeroen de Jong, die daardoor in zijn beoogde afscheidswedstrijd jammerlijk aan de kant moest blijven en de blessures van captain Jeffrey Ysselsteyn (knie), Macky Chinkham (teen) en Rik Bogaard (knie, maar wel op de bank), zag trainer Edwin Erwich zich gedwongen flink te sleutelen aan zijn basiselftal. Dave Tol speelde nu rechtsback, Jeffrey Berlijn verhuisde naar links, Mark van Oosten speelde op de positie van Jeroen de Jong en Ralph Tol was weer terug van weg geweest.

DONK, met de eveneens afscheid nemende Wouter Steenbergen als captain, startte voortvarend. Al in de tweede minuut mocht de thuisploeg een vrije trap nemen schuin rechts voor het doel. Wouter Steenbergen zag Mo Irezzi vrij staan. De spits aarzelde niet en nam de bal ineens op zijn slof. Keeper Rick Schouten redde fraai ten koste van een corner. Die werd door Charaf Akoub genomen en vloog buiten bereik van de keeper op de deklat.

Slikkerveer moest even slikken, maar was er niet echt van onder de indruk. Na een slippertje van Jeffrey Berlijn mochten de bezoekers in de vierde minuut hun eerste corner nemen. Het leverde weinig gevaar op. Dat kon allerminst gezegd worden van de fraaie steekpass in de zesde minuut op Van den Berg. De nummer 7 stuitte echter op de goed ui zijn doel gekomen keeper Bas van der Eem. Seconden later drong ook spits Robert Kosten gevaarlijk aan. Mike Sluijter voorkwam ten koste van een corner echter verder onheil.

In de negende minuut zag DONK’s trainer Edwin Erwich zich gedwongen zijn formatie opnieuw om te gooien. Centrale verdediger Werner Overkamp viel namelijk uit met een migraine aanval. Mark van Oosten verhuisde naar de centrale verdediging en Imad El Yousfi completeerde het elftal.

Het was even zoeken voor DONK om weer enige lijn in het spel te krijgen. Spits Robin Plomp besloot in de 14e minuut om zich wat terug te laten zakken. Hij ontving de bal, speelde zich knap vrij, kapte nog een verdediger uit en schoot de bal vanaf een meter of twintig schitterend net onder de kruising, 1-0.

Het doelpunt zorgde bij DONK weliswaar voor een enorme ontlading, maar in het spel was dat niet terug te zien. Slikkerveer nam het initiatief, ging ook op fysiek gebied de strijd nadrukkelijke aan en probeerde met man en macht de gelijkmaker af te dwingen. Verder dan een prachtige actie in de 23ste minuut van Romano Niamut die zowel Jeffrey Berlijn als Mike Sluijter zijn hielen liet zien, maar uiteindelijk strandde op de uitstekende keeper Bas van der Eem, kwam de ploeg echter niet. Ook schoten van linkerspits  Wesley Oorschot en J. van den Berg, alsook een kopbal van Robert Kosten die over het Goudse doel vloog, leverden niets op.

In de 35ste minuut hield het trouwe DONK-legioen alweer de adem in: de niet fitte topscore Robin Plomp moest zich laten vervangen door Rik Bogaard.

Nadat Robert Kosten van Slikkerveer getekend had voor de eerste gele kaart in de wedstrijd, legde DONK in de 40ste minuut plotseling een prachtige aanval op de kunstgrasmat. Charaf Akoub maakte zich op de linkerflank prachtig los van een paar tegenstanders. Hij schoof de bal op het juiste moment door naar Ralph Tol, die op zijn beurt de goed meegelopen Mo Irezzi vond. De spits rook zijn kans en schoof de bal onbereikbaar voor keeper Rick Schouten knap binnen, 2-0.

Twee minuten later werd de uiterst actieve Rik Bogaard hard aangepakt op de rand van het strafschopgebied. Wouter Steenbergen knalde de bal uit de toegekende vrije trap steenhard langs de Slikkerveerse muur, maar keeper Rick Schouten redde fraai met twee vuisten.

Slikkerveer trad in de tweede helft aan met Ronald Capelle in plaats van Dylan Vrijman. Het lag voor de hand dat de ploeg risico’s zou gaan nemen. DONK ging daar de eerste tien minuten niet goed mee om. De thuisploeg ging steeds onrustiger spelen en vergat te voetballen. Het resulteerde in gele kaarten voor Ralph Tol en Rik Bogaard. In de 50ste minuut profiteerde Slikkerveer bijna van een foutje van Jeffrey Berlijn. De bal huppelde langs de geslagen Bas van der Eem in de richting van het Goudse doel. De toegesnelde Mark van Oosten, die een ijzersterke wedstrijd speelde, wist de aansluitingstreffer echter vlak voor de doellijn te voorkomen.

Vier corners kreeg Slikkerveer in die eerste tien minuten te nemen, maar steeds was het weer de amper fitte Mike Sluijter die koppend redding bracht of keeper Bas van der Eem die in de 54ste minuut een schitterend schot van Hugo A-Tjak fraai onschadelijk maakte.

Vanaf de 57ste minuut was het weer DONK dat de toon zette. De Gouwenaars begonnen aan te dringen en zouden de 3-0 al hebben mogen begroeten als keeper Rick Schouten een snoeiharde kopbal van een van zijn eigen verdedigers niet met beide vuisten corner had gebokst. Seconden later was Rik Bogaard dicht bij een doelpunt, een bijna-goal “met de hand van God” volgens sommigen, al was dit scheidsrechter Gossen ontgaan.

In de 62ste minuut maakte de scherp opgestelde Mo Irezzi zich knap vrij om vervolgens alleen op de keeper af te koersen. Scheidsrechter Gossen zag echter meer dan een schouderduw in de actie waarmee hij zich vrij speelde.

Nadat bij Slikkerveer Jair Umarella in de 66ste minuut J. van den Berg was komen vervangen, deelde DONK in de 68ste minuut de genadeslag uit. De weer sterke  Mo Irezzi speelde zich op de linkerflank schitterend vrij en zette voor op Rik Bogaard. De spits ving de bal met zijn borst op en scoorde met links onnavolgbaar via de onderkant van de lat, 3-0. Alweer een schitterende goal.

Twee minuten later had het zomaar 4-0 kunnen worden. Imad El Yousfi, onstuitbaar in het verloop van de tweede helft, brak knap door en zette Rik Bogaard in scoringspositie. Die liet de bal net iets te ver van zijn voet springen, waardoor keeper Rick Schouten nog net ten koste van een corner redding wist te brengen. Daaruit tikte Charaf Akoub de bal centimeters naast.

In de 75ste minuut liet de ontketende Imad El Yousfi iedereen zijn hielen zien. Hij ging alleen op de keeper af, maar wist hem niet te verschalken.

Slikkerveer sprak daarop zijn derde wissel aan. Dymon Tewelde kwam in het veld voor Damion Janssen. De ploeg bleef strijden voor een draaglijker resultaat. Bas van der Eem was echter paraat bij een schot van Casper Gerritse, terwijl Robert Kosten na mistasten in de defensie van DONK in de 83ste minuut een dot van een kans miste door in vrije positie naast te schieten.

Ook DONK wisselde nog een keer. Zakaria Mellah kwam voor Charaf Akoub.

Nadat de meest opvallende speler van Slikkerveer, Hugo A-Tjak, DONK’s keeper Bas van der Eem met een hard schot op de proef had gesteld, gunde DONK’s trainer Edwin Erwich de afscheid nemende captain Wouter Steenbergen, die weer een uitstekende partij op de mat had gelegd, een glorieus vertrek. Onder een ovationeel applaus verliet de routinier het veld. Achter het doel van Rick Schouten was het feestje van de harde kern van DONK toen al geruime tijd in volle gang.

Een minuutje na het vertrek van Wouter Steenbergen combineerden Mo Irezzi en Zakaria Mellah zich eenvoudig door de vijandelijke defensie. De treffer van Zakaria Mellah vond echter geen genade in de ogen van de uitstekende scheidsrechter Gossen. Diens assistent had buitenspel geconstateerd.

In de 96ste minuut kreeg Slikkerveer dan toch eindelijk zijn eretreffer. Robert Kosten nam een voorzet vanaf de linkerflank ineens op zijn slof en liet Bas van der Eem kansloos, 3-1. Het was een doelpunt dat qua schoonheid naadloos paste in het rijtje van de andere goals van deze wedstrijd.

Twintig seconden later floot scheidsrechter Gossen voor de laatste maal. Het leidde tot dolle taferelen op en langs het veld. DONK was gepromoveerd naar de tweede klasse dankzij een prachtige prestatie van het collectief! Hossende spelers en een uitgelaten staf aan de ene kant, terwijl aan de andere kant de spelers van Slikkerveer uitgeteld en verslagen op het veld lagen. Technisch coördinator Patrick Akerboom was de eerste die trainer Edwin Erwich feliciteerde met een bos bloemen. Even later werden ook de spelers en de overige stafleden door junioren van DONK overladen met bloemen.

Terwijl iedereen dacht dat het feest nu echt kon losbarsten had scheidsrechter Gossen nog een verrassing in petto: de reglementen van de KNVB schrijven voor dat er nog een penaltyserie genomen moest worden. Om des keizers baard uiteraard, maar het moest nou eenmaal. Namens DONK zorgde Mo Irezzi hierbij nog voor enige hilariteit: zijn Panenka penalty mislukte, omdat keeper Rick Schouten stil was blijven staan. Omdat ook Slikkerveer via Romano Niamut al een keer gemist had ( Bas van der Eem stopte zijn inzet), leek de penaltyserie een gebed zonder end te gaan worden. Donkiaan Mark van Oosten had daar echter helemaal geen zin meer in. Hij schoot de bal bewust tien meter naast, zodat DONK eindelijk aan het bier kon.

Terugkijkend op het afgelopen seizoen kan niet anders dan geconstateerd worden dat DONK meer dan verdiend de begeerde promotieplaats heeft bereikt. Na de eerste acht wedstrijden had DONK het schamele aantal van zes punten behaald. Trainer Edwin Erwich moest alle zeilen bijzetten om het door hem gewenste systeem ingevoerd te krijgen; dat ging met vallen en opstaan. Het incident bij NOC Kralingen ontaardde in een zwaar overtrokken mediaspektakel en achtervolgde DONK lange tijd. Toch wist het team zich uit het moeras te bevrijden. Het leidde tot een paar indrukwekkende series overwinningen en zelfs bijna tot een kampioenschap. In dat perspectief krijgt de nu bereikte promotie nog veel meer glans.