“Afscheid in een waterballet” Donk 1 – XerxesDZB 1, uitslag 2-7

Door onze razende reporter Joop Spee

Als je jarenlang steunpilaar van je club bent geweest en het moment van afscheid nemen gekomen is verdien je geen vaarwel in de meest belabberde weersomstandigheden van het jaar. Als je dan ook nog eens vertrekt met een pak slaag (2-7) tegen runner up XerxesDZB dan komt dat extra hard aan. Voor de trouwe DONK supporters op de tribune mocht dat de pret echter niet drukken. Met een staande ovatie bedankten zij hun matadoren bij hun applauswissel na ruim een uur ploeteren.

Er werd ook nog gevoetbald, al was dat voor beide ploegen om des keizers baard. XerxesDZB is allang verzekerd van het spelen van de promotienacompetitie, terwijl voor DONK afgelopen donderdag het degradatiedoek viel in de meest bizarre vijf voetbalminuten in de geschiedenis van het DONK voetbal. XerxesDZB was compleet, DONK miste onder andere de geschorste Rik Bogaard, de grote pechvogel van het duel tegen IFC waarin het treurige lot van DONK bezegeld werd.

Met de harde wind in de rug zette XerxesDZB direct druk. Dat leverde weliswaar een paar corners en een vrije trap op, maar tot echt veel gevaar leidde dat niet. De openingstreffer in de vijfde minuut van de Rotterdammers kwam dan ook eigenlijk als een verrassing. Een ongevaarlijk ogende voorzet van Jair da Silva Fortes zou zeker voorlangs zijn gegaan als rechtsback Jeffrey Berlijn zijn voet er niet tegen had gezet. Tot verbijstering van DONK vloog de 0-1 onhoudbaar tegen de touwen.
Zes minuten later lag de 0-2 er al in. Een voorzet van Jair da Silva Fortes werd zwak verdedigd waarna het voor Nicky van Velzen een koud kunstje was om te scoren. Het laatste restje hoop om het seizoen op waardige wijze af te sluiten was hierna bij DONK verdwenen. Er ging veel mis. Recente vader Koen Steenbergen was kennelijk met zijn voetbalschoenen op een poepluier gaan staan. Hij gleed herhaaldelijk onderuit. Dat bood Paulo Nasimento do Rosario de kans om de 3-0 aan te tekenen, maar dat mislukte op het nippertje.
Na negentien minuten spelen moest DONK captain Jeroen de Jong zich met een knieblessure laten vervangen door Jeffery Steenkamer.
Er was en klein half uur gespeeld toen DONK voor het eerst dreigend voor het doel van XerxesDZB verscheen. Een dieptepass van Koen Steenbergen bereikte Marco Douma die in een beweging de vrijstaande Wouter Steenbergen probeerde te bereiken. Er zat echter nog net een voet tussen. Even later zag Nick Sloof de gele kaart. Er volgde een vrije trap rechts voorin die over het hoofd van Mike Sluijter zeilde en zomaar op het hoofd van de volkomen vrijstaande Jerry Fortes plofte, 0-3. Een enorm fiasco tekende zich voor DONK af. Plotseling was het echter 1-3. XerxesDZB keeper liet een schot van Jeffrey Steenkamer glippen. Hierna waren de Gouwenaars tot tweemaal toe zelfs dicht bij de 2-3. Een voorzet van Sjors van Hanswijk werd in het doelgebied net door Wouter Steenbergen, die de bal maar gedeeltelijk raakte, gemist, waarna ook Mustafa Yaalou de bal niet onder controle kon krijgen.
Aan de andere kant was het technisch superieure XerxesDZB dicht bij het uitbouwen van de voorsprong. Een slippertje van Koen Steenbergen bracht Steve Kot in kansrijke positie. Hij schoot echter naast.

Met de storm in de rug hoopte DONK alsnog op meer. Trainer Jack Harmsen, net als zijn secondanten Harry Honkoop en Mark Lugthart, bezig aan zijn laatste wedstrijd bij DONK, had Johan Lubken in het veld gebracht en Mustafa Yaalou in de kleedkamer achtergelaten. Bij XerxesDZB was Jair da Silva Fortes vervangen door Celcius Grant.
Nadat Donkiaan Koen Steenbergen een paar keer hard over had geknald liep XerxesDZB echter veel te gemakkelijk uit naar een grote voorsprong. Eerst had Youssouf el Bahri de bal na een fraaie solo van Steve Kot voor het inleggen, wat hij dan ook deed (1-4) en even later dolde Nicky van Velzen de halve DONK verdediging met speels gemak (1-5). Toen diezelfde Nicky van Velzen in buitenspelpositie ook nog eens de 1-6 mocht aantekenen, er was toen nog geen uur gespeeld dreigde een megablamage. Gelukkig had slechts een gering aantal Rotterdamse supporters het noodweer getrotseerd, anders had het 10, 10 van de tribunes geschald.
Nadat Youssouf el Bahri zo vriendelijk was geweest om een vrije kans naast te schuiven kreeg DONK keeper Patrick de Blok zijn verdiende applauswissel en huldiging. Bas van der Eem verving hem.
Nadat bij Xerxes ook de laatste twee wisselspelers, Michael Simon en Jordy Smit, nog even de gelegenheid kregen om zich drijfnat te laten regenen, zette DONK zowaar nog even goed aan. Na goed voorbereidend werk van Johan Lubken en Sjors van Hanswijk kwam Marco Douma een teen tekort voor de volgende eretreffer. Seconden later was het wel raak. Jeffrey Steenkamer, goed ingevallen evenals Johan Lubken, speelde zich prima vrij en bood Koen Steenbergen een niet te missen kans. Knalhard verdween de bal in het Rotterdamse doel, 2-6.
Nadat ook Daniel Steenbergen zijn verdiende applauswissel had gekregen bleek de gifbeker voor DONK toch nog niet helemaal leeg. Centrale verdediger Mike Sluijter gleed een voorzet ongelukkigerwijs in eigen doel, 2-7. Onmiddellijk hierna floot scheidsrechter Mulder, die geen kind had aan het sportieve duel, voor het laatst. Het was mooi ( nou ja, mooi?) geweest.

Alles overziend een seizoen waarin DONK zich in de breedte van de selectie kwalitatief onvoldoende op tweede klasse niveau heeft weten te manifesteren. Vlagen goed voetbal werden te vaak afgewisseld met perioden waarin balverlies en haastwerk hoogtij vierde. Debet aan de degradatie zijn echter ook de grote hoeveelheid langdurige blessures en de vrij talrijke schorsingen geweest. Te vaak liep de ploeg tegen geel of rood aan wegens het herhaaldelijk maken van opmerkingen tegen de leiding of overtredingen uit frustratie.
Pluspunten waren er ook: diverse jeugdspelers gaven hun visitekaartje af, al gaat er natuurlijk de nodige tijd overheen voordat hun prestaties een stabiel niveau bereiken.
Bewonderenswaardig was dat de vertrekkende technische staf en het team tot de voorlaatste week nog zijn blijven geloven in het afwenden van het degradatiespook. De gestaakte wedstrijd tegen kampioen IFC was daarvan een mooi voorbeeld.
Hoe het ook zij: het nieuwe motto is uithuilen en met frisse moed opnieuw beginnen.