The day after

2e Pinksterdag 10 juni 2019, een memorabele dag in de geschiedenis van onze (bijna) honderdjarige club. Voor de derde keer in de clubgeschiedenis gepromoveerd naar de 2e klasse. Een mooie en (gezien de huidige ontwikkelingen in het zondagvoetbal) ook noodzakelijke stap. We hebben er met volle teugen van genoten en dat blijven we ook nog wel even doen.

Seizoen 2018-2019 heeft hiermee een even passend als dikverdiend slot gekregen. Nadat op 5 mei (Bevrijdingsdag) DONK 2 kampioen werd, is nu dus op tweede Pinksterdag ook de promotie van DONK 1 een feit. Dat ook de voorzitter zijn verjaardag vierde, maakte het feest op de feestdagen compleet.
We kunnen een dag later wel spreken van een heel succesvol seizoen. Allemaal zelf afgedwongen en eigenlijk nergens iets gekregen wat we niet verdienden. Zowel bij DONK 1 als bij DONK 2 niet. Bij DONK 1 bovendien ook nog eens in een seizoensplanning met twee aparte helften. De eerste met te veel zwakke broeders en de tweede met gewoon een hele sterke competitie (4 van de 5 bovenste ploegen spelen volgend jaar 2e klas en daar kan RKDES ook nog bijkomen).
Wat echter het allermooiste is, is dat we dit ook nog eens volledig op eigen kracht doen. In de achterliggende jaren hebben we vanuit een eigen opleidingsgedachte het merendeel van de spelers die nu in DONK 1, DONK 2 en DONK 3 spelen zelf opgeleid en begeleid. Daarmee hebben we de selectie weer een volledig eigen DONK gezicht gegeven. Grotendeels met ook nog eens echte Donkianen als (ook weer deels zelf opgeleide jeugd-) trainers en elftalbegeleiders. Dan is het ook weer heel mooi om te zien dat een groot gedeelte van de selectiespelers zich ook nu alweer verdienstelijk maakt als jeugdtrainer en of JOC-lid. Iets van een cirkel die rondgemaakt wordt…
Natuurlijk zat er in de pakweg laatste 3 a 4  lichtingen voor DONK begrippen het nodige talent, maar we hebben ook de kans gepakt met deze jongens aan de slag te gaan en ze gericht te begeleiden naar en in selectievoetbal. En natuurlijk zijn we nog steeds maar gewoon een 2e klasser en doen we ook heel veel gezellige dingen. Voetbal is immers slechts de belangrijkste bijzaak…Maar het mooie van de huidige groep is dat men steeds beter is gaan leren begrijpen wanneer gezelligheid, plezier en presteren moeten samenkomen en wat daar voor nodig is.
De grote getale DONK-supporters in Moerkapelle (met de georganiseerde dubbeldekbus, op de fiets of met eigen vervoer) gaven aan ook steeds meer Donkianen zich weer zijn gaan herkennen in de selectie. Er waren heel veel oude bekenden die getuige wilden zijn van de promotie. Oud-spelers, oud-supporters en zelfs oud-trainers en oud-elftalbegeleiders van DONK 1. Dat was mooi om te zien. De wedstrijd was op zijn zachts gezegd niet onze beste, maar een een aantal doelpunten waren wel van grote schoonheid. De ontlading die na de verlenging volgde was dat ook. Het feest na afloop in de kantine was fantastisch en zeker voor herhaling vatbaar. Op 29 juni bij de Nacht van DONK doen we alles met alle Donkianen nog eens zachtjes overnieuw.
Daarna gaan we met welverdiende zomervakantie om vervolgens in het nieuwe seizoen onze huid duur te gaan verkopen in een hele mooie (hopelijk regionale) 2e klasse, met DONK 2 in de reserve 1e klasse en met DONK 3 dat komend seizoen mogelijk wel de sprong naar de reserve 2e kl kan maken.
We hebben een mooie spelers- en begeleidingsgroep. We hebben in de randvoorwaarden voor een 2e klasser een heleboel supergoed geregeld en we roeien daarmee toe naar ons eeuwfeest. Laten we daar met nog meer Donkianen trots op zijn. Selectievoetbal is zeker niet het enige wat telt in een gezonde vereniging. En geloof me, ik kan het na een mooie rondreis langs vele clubs van allerlei niveau en uit alle uithoeken van het land best aardig inschatten. Gezond selectievoetbal en het daarmee spelen op een acceptabel niveau is echter wel heel belangrijk voor het breed goed functioneren van de vereniging. Het zondagvoetbal staat bovendien nadrukkelijk onder druk in de onderste regionen. Laten we deze nu opnieuw gecreëerde situatie dus vooral met elkaar koesteren, dan hoeft hetgeen nu bereikt is in mijn ogen niet eens het maximale te zijn.
Iedereen die direct en indirect de afgelopen jaren zijn steentje heeft bijgedragen aan hetgeen dit jaar met het selectievoetbal van DONK bereikt is; BEDANKT !!!
Patrick Akerboom