Veteranenvoetbal 7 tegen 7

Sinds het einde van het seizoen 2014/2015 hebben wij veteranenvoetbal bij SV DONK. Eenmaal per maand organiseren wij op vrijdagavond een onderling 7 tegen 7 toernooi. Dit is een toernooi voor 35-plussers.

dsc4167

Op dit moment zijn er al bijna 80 deelnemers ingeschreven voor veteranenvoetbal. Gemiddeld spelen er 45 man mee op een avond. Afhankelijk van het aantal deelnemers wordt ook het aantal teams bepaald. De indeling van de teams wordt bepaald door loting. Het is dus altijd een verrassing met welke spelers je die avond een team vormt. De duur en het aantal wedstrijden is afhankelijk van het aantal teams. Tot nu toe worden er per avond gemiddeld 3 wedstrijden per team gespeeld met een wedstrijdduur van 20 minuten.

Omdat plezier en sportiviteit voorop staan zijn er aangepaste spelregels om de wedstrijden zonder scheidsrechters goed te laten verlopen.

Na de wedstrijden is er de “derde helft” met een hapje en een drankje die er toe bijdraagt dat deze vorm van recreatievoetbal een doorslaand succes is binnen onze vereniging.

dsc4585-1024x683

Uiteraard zijn suggesties die kunnen bijdragen aan succes van de avonden altijd welkom.

Wil ook jij meedoen dan kan jij je opgeven bij:
Hasse Vleeming
Leo van der Sluys
Remco Overkamp

Om een beetje uit de kosten te blijven zijn sponsors altijd welkom.

Speeldata 2018:

  • 16 februari 2018
  • 23 maart 2018
  • 20 april 2018
  • 18 mei 2018

Veteranentoernooi groot succes!

De thermometer wijst maar liefst 28 graden als ik vrijdagavond 3 juli, op uitnodiging van Hasse Vleeming, het complex van DONK betreed om een verslag te maken van het veteranentoernooi van DONK. Veteranen, wat moet ik me daar precies bij voorstellen? De laatste veteranen die ik zag werden op Bevrijdingsdag vriendelijk toegewuifd door het Koninklijk paar…..

Leo van der Sluys, dit keer niet meespelend als gevolg van een kuitblessure, helpt me uit de droom:

_DSC3884

“We hebben het idee opgevat om iedere derde vrijdagavond van de maand een toernooi te organiseren voor DONK veteranen. Dat zijn spelers van 35 jaar en ouder. Voor de winterstop spelen we vier toernooien en na de winterstop nog eens vier. Het laatste van de vier steeds begeleid door een hapje. Onze groep groeit nog steeds. We hebben er nu 57 op onze lijst staan, waarvan er vanavond maar liefst 39 acte de presence geven. We spelen wedstrijden van 7 tegen 7, vanavond met vier teams plus wisselspelers. Het zou mooi zijn als we uiteindelijk met zes teams zouden kunnen spelen. Dat geeft een prachtig avondvullend programma. Alle teams spelen vanavond tegen elkaar. De wedstrijdduur is in verband met de hitte bepaald op een kleine twintig minuten. Licht fysiek contact is wel toegestaan, maar slidings zijn verboden. Een scheidsrechter hebben we niet nodig. Er is ook geen andere prijs aan de toernooiwinst verbonden dan de eeuwige roem. Het zou anders te fanatiek kunnen worden. De mooiste prijs is overigens de derde helft.

We hebben onze normale trainingsavond op de overige vrijdagavonden. Dan zijn er een man of veertien, zestien. Tijdens dit toernooi kom je ineens weer mannen tegen die je al een eeuwigheid niet hebt gezien. Sommigen hebben al jaren niet meer gevoetbald.”

Ik kijk om me heen en observeer de groep deelnemers. Sommigen hebben geen weerstand kunnen bieden aan de verlokkingen van de tand des tijds, hun shirtjes hebben ooit wel eens ruimer gezeten;  anderen zitten nog steeds heel strak in het vel.

Herinneringen worden opgehaald tijdens de koffie. Het zal vast mooie plaatjes opleveren van fotografe Josefien van der Aar.

Ik vraag een paar spelers naar hun idolen uit vroeger jaren. Leo van der Sluys is heel gedecideerd: “Johan Neeskens” (ik hoop dat de speelwijze van Johan Neeskens vanavond niet te zien zal zijn op de kunstgrasmat, anders vallen er zwaargewonden). Hamid Hamtaite hoeft ook niet lang na te denken: “Johan Cruijff, Karl-Heinz Rummenigge en Paul Breitner”. De grensrechter van het huidige DONK 1, Addy de Jong, blijkt een fan te zijn geweest van de vroegere linksback van PSV, Jan Heintze. “Daar heb ik heel veel van geleerd, gewoon door goed te kijken naar de manier waarop hij zich opstelde.”

Er ontstaat enig rumoer, de loting voor de teamindeling gaat beginnen. Door het gedrang kan ik nauwelijks zien wie de loting verrichten. Hasse Vleeming, Remco Overkamp en Leo van der Sluys lijken er een rol in te spelen. Er ontstaat enige commotie als de teams bekend worden. “Corruptie” wordt er geroepen als Team Blauw uit louter selectiespelers blijkt te bestaan. Remco en Leo worden de rest van de avond door een deel van de groep Blatter en Platini genoemd.

Vooral DONK sponsor Pieter van Houten heeft het moeilijk met de teamindeling. Hij had zijn afgetrainde lijf graag eens een schitterend optreden gegund in een sterk team. Zijn Team Geel lijkt op voorhand echter voorbestemd voor een optreden van tegenhouden en de schade beperken.

Na een relaxte warming up gaat het toernooi van start met de wedstrijden Blauw tegen Geel en Oranje tegen Groen. Het valt voor een verslaggever niet mee om twee wedstrijden tegelijk te volgen.  Gelukkig gebeurt er overal wel wat vermeldenswaards en zijn ook de gebezigde teksten natuurlijk niet weg te denken van een voetbalveld: “Maak die Moons gek!” tekenden we op nadat Team Oranje een 1-0 voorsprong had genomen tegen het groene team van Frank Moons.

En op het andere veld: “Heb je nog een uurtje?”, nadat Team Geel in scoringspositie wel erg lang over de zo noodzakelijke balcontrole had gedaan. Het frustreerde Pieter van Houten allemaal zo erg, dat hij zich liet poorten door Walter de Knoop.

Dichten konden ze wel, die gelen: “Hasse, da’s klasse!” galmde het over het veld.

Bij het optrekken van de kruitdampen bleek Team Blauw, met de onstuitbare Raymond Gelderblom in de gelederen, met 3-1 te sterk voor Team Geel. Op het andere veld bleek Team Groen over een voortreffelijke eindsprint te beschikken. Team Oranje werd op de valreep met 2-1 verslagen.

In de tweede wedstrijd zette Team Blauw zijn opmars voort. Vooral dankzij topschutter Raymond Gelderblom werd Team Oranje met maar liefst 5-0 aan zijn zegekar gebonden. Dat Remco Overkamp voor open doel nog een niet te missen kans toch niet wist te benutten mocht de pret niet drukken. De blauwen maakten hun reputatie volledig waar.

Op het andere veld toonde Team Groen alweer zijn veerkracht na een 0-1 achterstand. Door doelpunten van Frank Moons, prachtig vrijgespeeld door Raymond van Tol, en Arjan van Loon werd het alsnog 2-1. Een kiezelharde dreun op de kruising van Frank Moons voorkwam een grotere nederlaag van de gelen.

Door deze uitslagen kwam er dus een echte finale tussen het huizenhoog favoriete Team Blauw tegen Team Groen, terwijl op het andere veld Team Geel en Team Oranje mochten gaan strijden om de theoretische bronzen plak.

De finale werd een verrassend spektakelstuk. Het favoriete Team Blauw werd regelmatig compleet weggespeeld door Team Groen, dat in Raymond van Tol zijn uitblinker had. In no time was het 2-0 voor Team Groen. Het was aan de excellerende keeper Geertjan Aaldering te danken dat de voorsprong al niet veel groter was.

Met nog slechts enkele minuten te spelen was een wanhoopsoffensief nog de enige mogelijkheid voor Team Blauw, maar in het doel van Team Groen stond “de bolle van Zwolle” (Onno Moret) voorlopig zijn mannetje. Nadat Team Groen nog een reuzenkans had gemist om de wedstrijd definitief in het slot te gooien, zorgde sluipmoordenaar Raymond Gelderblom voor de aansluitingstreffer, 2-1. Het was het signaal voor Team Blauw om nog een keer alles uit de kast te halen. Het tempo ging omhoog en Wim van der Velden besloot dat het welletjes was met het virtuoze dollen van Raymond van Tol. Hij trakteerde de stilist zowaar op een professionele overtreding.

Nadat Team Groen de 3-1 nog op de schoen had gehad was het slotakkoord toch voor Raymond Gelderblom. Seconden voor tijd schoof hij de gelijkmaker binnen en zorgde daarmee op doelsaldo voor de toernooiwinst voor Team Blauw.

Op het andere veld kreeg Pieter van Houten (drie volle wedstrijden gespeeld zonder gewisseld te worden) toch loon naar werken. Dankzij een assist en een doelpunt van zijn voet slaagde Team Geel er ten koste van Team Oranje toch nog in op het ereplatform te komen.

De derde helft was natuurlijk weer het hoogtepunt van deze prachtige avond. De sterke verhalen vlogen over tafel en de deelnemers lieten zich de happen en dranken, gesponsord door Concretum Beton Repair (Nelus Netten), Stukadoorsbedrijf Jurgen Paap en Jober Thoen, goed smaken.
Het bleef nog lang supergezellig aan de Nieuwe Donkstraat. Een jongensdroom was voor velen weer tot leven gekomen.

_DSC4585

Alle foto’s staan nu in het fotoalbum

WP Post Tabs