Pater A. v.d. Donk























































Historie van sv Donk
1920 - 1947
De vereniging werd 29 oktober 1920 opgericht op initiatief van Pater A. v.d. DONK OFM en de heer J. Kasbergen. Met een ledental van 57 werd gestart en aansluiting verkregen bij de D.H.V.B. ( Diocesaan Haarlemse Voetbal Bond). Op voorstel van de heer Kasbergen werd de naam; D.O.N.K -DOELT ONVERSAAGD NAAR KAMPIOEN- aangenomen, tevens als blijvende herinnering aan de eerste Geestelijk Adviseur,Pater A.v.d.DONK.
Begin 1921 kreeg men de beschikking over een terrein aan de Graaf Florisweg waar tegenwoordig het Groene Hartziekenhuis Jozeflocatie gevestigd is. Deze groentetuin en wildernis  moest echter eerst bespeelbaar worden gemaakt.  Operatie Bulldozer werd gestart. Onder leiding van voorzitter Kasbergen werd het terrein door de leden gegaliseerd en speelklaar gemaakt. In mei 1921 werd dan eindelijk het terrein in gebruik genomen. De openingswedstrijd was Donk 1 tegen D.H.L 1.
De eerste jaren kwam Donk uit met vier elftallen in verschillende competities. Het eerste team kwam uit in de 1e klasse D.H.V.B. en behaalde mooie resultaten. In de Bisschopsbekercompetitie eindigt Donk zelf als nummer 1 van de afdeling Zuid Holland.
Al snel ging Donk in de competitie van de R.K.F. (Rooms Katholieke Federatie) spelen. In het Seizoen 1923-1924 promoveerde Donk 1 naar de tweede klasse van de R.K.F. Begin 1929 huurde Donk, van de gemeente, een speelveld aan de Bodegraafsestraatweg en verhuizing volgde. In seizoen 1929-1930 werd promotie naar de eerste klasse van de R.K.F. afgedwongen. Datzelfde jaar werd ook het 10 jarig bestaan van de vereniging gevierd. Katholiek Gouda bood de vereniging een ijzeren omrastering van het terrein aan en er werd een erewedstrijd gespeeld. De tegenstander was H.B.C. uit Heemstede. De wedstrijd eindigde in een 1-1 gelijkspel.
Met wisselend succes handhaafde Donk zich de volgende seizoenen in de eerste klasse van de R.K.F. In het tweede seizoen werden de eerste dertien wedstrijden zelfs verloren. De vooruitzichten voor wedstrijd nummer veertien waren bepaald niet rooskleurig met als tegenstander kampioenskandidaat Santpoort. Maar het onmogelijke gebeurde. De wedstrijd werd met 4-1 door Donk gewonnen. De kampioensillusie van SANTPOORT werd hiermee te niet gedaan en DONK degradeerde dat seizoen niet. Degradatie kon echter een seizoen later niet voorkomen worden. In het seizoen 1936-1937 werd Donk kampioen van de tweede klasse R.K.F. In de promotie wedstrijden was G.V.O. uit Krommenie de gelukkige. Al een aantal jaar leeft de wens binnen de vereniging om een tribune te bouwen. In 1937 werd dan eindelijk de knoop doorgehakt door het bestuur. De actie DOGABO (Donk Gaat Bouwen) werd op touw gezet om de nodige gelden binnen te halen. Dankzij de inzet van een groot aantal vrijwilligers werd deze eerste DOGABO een succes. De oorlog gooide echter roet in het eten en de tribune-plannen werden op de lange baan geschoven Tijdens de oorlog werd de fusie van voetbalverenigingen in K.N.V.B. verband een feit. Donk werd ingedeeld in de vierde klasse.

1947 - 1970
In 1947 werd de tweede DOGABO actie gehouden. Hiervan was een grote landelijke loterij onderdeel. Mede hierdoor werd "DOGABO-2" een groot succes en werd een bouwfonds in het leven geroepen. De bouw van een tribune werd echter nog uitgesteld. De aandacht werd namelijk door een andere belangrijke gebeurtenis in de clubhistorie opgeeist. De verhuizing naar een nieuw sportveldencomplex bij de Julianasluizen. Op deze lokatie is Donk nog steeds gevestigd. Donk raakte hierdoor echter in de schulden. De gelden uit bouwfonds werden gebruikt om deze af te lossen. Ook de opbrengsten uit volgende akties werden hiervoor gebruikt. In 1951 degradeerde DONK 1 naar de Goudse Voetbal Bond. Het daarop volgende seizoen wordt echter weer promotie naar de vierde klasse van de K.N.V.B. afgedwongen. Hiervoor was wel een beslissingswedstrijd nodig. Tegenstander was Bergambacht. De wedstrijd werd gespeeld op het Olympiaterrein onder het toeziend oog van 3500 toeschouwers werd deze wedstrijd met 1 - 0 gewonnen. In de daaropvolgende jaren handhaafde Donk zich als goede middenmoter in de vierde klasse.

In 1961 werd besloten tot een grootschalige renovatie van de velden. Er moet echter wel gevoetbald worden. De wedstrijden werden dat seizoen afgewerkt op de velden van Gouda, Olympia en O.N.A. In juni 1963 werden de nieuwe velden officieel geopend met een wedstrijd van Donk 1 tegen VEP 1. Deze wedstrijd werd met 3-1 gewonnen door Donk.
Tot 1963 hadden de Donkvoetballers hun trainingen afgewerkt op een trapveldje naast de Rijksweg. Hier was voldoende licht aanwezig dus in de winter kon hier ook getraind worden. De gemeente had echter andere plannen met dit stukje grond en er werd verzocht om de trainingen met ingang van 1 oktober weer op het eigen terrein te gaan doen. Probleem was echter de verlichting: die er niet was. Donkleden staken toen zelf de handen uit de mouwen en binnen een mum van tijd werd er een lichtinstallatie aangebracht bij het halfverharde trainingsveld.
Het trainen op het eigen complex had een positieve uitwerking op de resultaten. In juli 1964 slaagde DONK 1 erin de beker in West 2 te winnen. De finale werd gespeeld op het terrein van Neptunus te Rotterdam tegen Alblasserdam. Na de reguliere speeltijd stond de stand van 2 - 2 op het scorebord. Er moest verlengd worden. Na 4 minuten in de verlenging scoorde Jos Jaspers de 3-2. Deze stand bleef op het scorebord staan. Nadat de scheidsrechter had afgefloten namen de meegereisde Donk-supporters al feestend bezit van het veld. In goede traditie werd er nog tot in de vroege uurtjes doorgegaan.
Ondertussen bleef de wens bestaan om een tribune te bouwen. Aangezien Gedeputeerde Staten weigerden een vergunning af te geven, werd besloten om dan het clubgebouw te renoveren en uit te breiden. Het benodigde budget werd verkregen door wederom een grote actie op te zetten. De actie kreeg de naam "5 mille gezocht" mee. De gelden, welke nog in kas waren en gereserveerd voor de bouw van de tribune, werden hier ook voor gebruikt (zo’n 4000 gulden). Om geld in te zamelen werden vele creatieve manieren bedacht. Onder andere werd de spelers iedere spelers 25 cent, bij verlies 35 cent en bij een gelijkspel 30 cent. De resultaten waren gevraagd om na elke gespeelde wedstrijd, een bijdrage in de 'bouwpot' doen. Bij winst stortte vanzelfsprekend zeer goed, dat seizoen. de actie verliep geheel volgens plan en er kon al snel met de bouw worden begonnen. Deze verliep vooerspoedig en op zaterdag 13 mei 1967 was het dan zo ver en werd het nieuwe “Donk-home” in gebruik genomen.

Pagina 2(klik hier)





Dhr. J. Kasbergen