|
Door onze razende reporter Joop Spee
In een uiterst winderige, novemberachtige
ambiance gingen de DONK-supporters er eens goed
voor zitten. Geen twee helften zijn hetzelfde,
om maar weer eens een oude voetbalwijsheid van
Koos Overkamp uit de kast te halen, dus in deze
tweede competitiehelft zou alles anders worden.
Nou, anders werd het zeker…..
DONK-trainer Jack Harmsen en zijn staf hadden al
hun inventiviteit weer eens uit de kast moeten
halen om tegen de nummer twee en periodekampioen
uit Voorburg, Wilhelmus, weer een passende
opstelling uit de hoge hoed te toveren. Ivo
Verrips was weliswaar terug en Nick Sloof zat
eindelijk ook weer bij de selectie, maar daar
stond tegenover dat Anne Clayton Rodriguez met
zijn familie naar ons zuiderbuurland verhuisd is
en dat deze wedstrijd geheel Steenbergenloos zou
moeten worden afgewerkt ( Wouter geblesseerd en
Koen geschorst). Bovendien bleef Jeffrey Berlijn
met hamstringklachten buiten de basis en bleek
ook Dennis Jongenelen nog steeds niet
blessurevrij.
Hoe het ook zij, schuin tegen de straffe wind in
was het eerste wapenfeit voor DONK. Al in de
tweede minuut ontsnapte Jeroen Borsboom net over
de middenlijn aan de op een lijn staande
verdediging van Wilhelmus. De spits speelde op
tijd af naar de goed meegekomen Jeroen
Camfferman die niet aarzelde en knalhard
afdrukte. De poeier werd door keeper Dennis
Hendriks knap onder de lat vandaan geranseld.
Dat de wind in deze wedstrijd wel eens een
onvoorspelbare rol zou kunnen spelen werd al
spoedig duidelijk. Een hoge opruimer vanuit de
Goudse defensie richting middenlijn eindigde op
eigen helft in een sloot, zo’n veertig meter
naar links, terwijl het ook bij het nemen van
een doeltrap een hele kunst was om de bal stil
te leggen.
Na vier minuten riep scheidsrechter Ruperti
beide aanvoerders bij zich. Het publiek keek
verrast toe: er was geen opstootje geweest en
ook had niemand de arbiter de een of andere
verwensing naar het hoofd geslingerd. Even later
koerste het drietal naar de beide trainers, er
was kort overleg, seconden daarna gevolgd door
een striemend fluitsignaal en een resoluut
gebaar van de scheidsrechter dat aan
duidelijkheid niets te wensen overliet:
wedstrijd gestaakt, kennelijk omdat de harde
wind een te grote spelbreker was.
De commotie bij de supporters was beduidend
groter dan die bij de spelers. De commentaren
varieerden van begrip voor de beslissing tot
totale verbijstering, omdat zoiets in de
geschiedenis van het vaderlandse
senioren-amateurvoetbal nog nooit zou zijn
voorgekomen. Er werd via google driftig naar de
reglementen van de KNVB gezocht, maar een
duidelijk antwoord bleef uit. Een supporter kwam
met de mededeling dat hij gevonden had dat er
wel eens een wedstrijd was gestaakt wegens
windstilte, maar bij nadere bestudering bleek
dit om een zeilwedstrijd te gaan. Een ander
meende dat de eerbiedwaardige polderclub Cabauw,
waar het vrijwel altijd stormt, allang ter ziele
zou zijn gegaan als daar met dezelfde maatstaven
gemeten zou zijn.
Terwijl de wind door raasde ging de
supportersstorm al snel weer liggen. Geen rijen
bij de kassa van mensen die hun entreegeld terug
eisten, geen gehakketak of oververhitte
taferelen.
Daar zouden de eerwaarde oprichters van beide
verenigingen, pater Van der Donk ( DONK ) en het
duo pastoor Van Houten en monseigneur Van Stee (
Wilhelmus ) trots op zijn geweest….
Volgende week gaat DONK op bezoek bij de trotse
koploper Nieuwkoop. In de thuiswedstrijd liepen
de Gouwenaars lelijk in het Nieuwkoopse mes,
resulterend in een 5-1 nederlaag. Er zal dus uit
een ander vaatje getapt moeten worden.
|